[ حديث وضوى رسول خداى از امام محمد باقر عليه السّلام ] بالجمله ابن بابويه در من « لا يحضره الفقيه » در طريق وضو چنين رقم فرموده : قال أبو جعفر الباقر عليه السّلام : أ لا أحكي لكم وضوء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقيل له بلى فدعى بقعب « 1 » فيه شىء من الماء فوضعه بين يديه ثمّ حسر [ عن ] ذراعيه ثمّ غمس « 2 » فيه كفّه اليمنى ثمّ قال : هذا اذا كانت الكفّ طاهرة ثمّ غرف ملاها ماء ثمّ وضعه على جبهته فقال : بسم اللّه و سيّله على أطراف لحيته ثمّ أمرّ يده على وجهه و ظاهر جبينيه مرّة واحدة ثمّ غمس يده اليسرى فغرف بها ملاها ثمّ وضعه على مرفقه الايمن فأمرّ كفّه على ساعده حتّى جرى الماء على أطراف أصابعه ثمّ غرف بيمينه ملاها فوضعه على مرفقه الايسر فأمرّ كفّه على ساعده حتّى جرى الماء على أطراف أصابعه و مسح على مقدّم رأسه و ظهر قدميه به ببقيّة بلل مائه . يعنى امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : آيا مىخواهيد براى شما حديث وضوى رسول خداى را بگويم . چون خواستار شدند فرمود : قدحى آب حاضر كردند و نزد خود گذاشت و هر دو دست خود را تا مرفق عريان فرمود ، پس كف دست راست را در آب برد ، و فرمود : اين وقتى است كه دست طاهر باشد . پس كفى آب به دست راست برداشت و بر پيشانى ريخت و فرمود : بسم اللّه و آب را بر محاسن فرود آورد و دست بر روى مبارك و ظاهر هر دو جبين خود يك نوبت بكشيد ، پس دست چپ را به آب فرو برده يك كف آب برداشت و بر مرفق دست راست ريخته و كف دست بر آن كشيد تا به ساعد تا آنكه آب جارى شد به اطراف انگشتان ، پس كفى آب به دست راست برداشت و چپ را به همان قانون بشست و آنگاه مسح فرمود ، مقدم سر و پشت قدمها را به همان ترى كه از بقيه آب در دست مبارك مانده بود . و همچنان در كتاب من « لا يحضره الفقيه » مسطور است . انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله توضّأ ثمّ مسح على نعليه فقال له المغيرة : أنسيت يا رسول اللّه ؟ قال : بل أنت نسيت هكذا أمرنى ربّى . همانا اين معنى منافات با مسح ظهر قدمين ندارد چه نعلين آن حضرت را دو دوال بود كه به اندك حركتى مانع ظهر قدمين نبود .

--> ( 1 ) . قعب : قدح چوبين ( 2 ) . غمس : به آب فرو بردن ( س )